Indygo, farbowanie barwnikami naturalnymi, eco printing

Wczoraj odbyło się kolejne spotkanie trójmiejskich filcomaniaczek. Tym razem ja byłam gospodynią i po części nauczycielką. Plany były ambitne i praktycznie wszystko udało nam się zrealizować. Pierwsza zjawiła się Ania z gotową już kurtką według Diany Nagornej. Nie obyło się bez krótkiej sesji fotograficznej.

Potem kurtkę mierzyły jeszcze Ela i Hania.

A później zabrałyśmy się za farbowanie. Garnki, garnki, garnki...

Do barwienia indygo robiłyśmy shibori. Ela w akcji wiązania węzełków.

Był też czas na jedzonko i kiełbaski z ogniska, które Kasia wcześniej starannie pocięła.

Wyjmowanie rzeczy z indygo jest zawsze bardzo widowiskowe, kiedy białe rzeczy w kontakcie z powietrzem zielenieją, a potem stają się niebieskie.

A oto efekty...

 Z tego pakuneczka...

 ...wyszły takie wzorki.

 A tu inne wzorki

 

 

Farbowałyśmy też w różnych barwnikach naturalnych.

Był też eco printing.

 Sukienka Hani wyszła przepięknie.

Były też dowody wzajemnej sympatii (Ania i Hania) :))

 Gdy jedni pracowali, innym były figle w głowie :)).

Nie wszystko udało się sfotografować, bo w ferworze walki nie zawsze sięgałyśmy po aparat. Uważam, że spotkanie było bardzo udane, a pogoda dopisała. Mam nadzieję, że te, które dotąd nie farbowały, udało mi się tym skutecznie zarazić. Do następnego razu, dziewczyny!

Biżuty

Bardzo lubię robić biżuterię. Samych ceramicznych elementów mam całą szufladę i ciągle mi mało, bo przecież nigdy nie wiadomo, co się przyda i jakie znajdzie zastosowanie. Do prezentowanego w poprzednim poście kompletu zrobiłam naszyjnik, który nazwałam "Safari2", bo jedynka już była. Elementy ceramiczne kojarzą się większości osób z kośćmi i mało kto się domyśla, że zostały wykonane z gliny. Tym razem naszyjnik jest trochę mniejszy, a kolorystyka to brązy i pomarańcze, pasujące do filcowej bluzki i szala. Zatem naszyjnik w zbliżeniu.

A w międzyczasie powstał łańcuch filcowo-ceramiczny. Miałam sporo nieregularnych krążków w odcieniach niebieskich. Doszłam do wniosku, że świetnie się zgrają z filcowymi kołami. Filcowanie takich elementów jest - według mnie - bardzo upierdliwe, ale efekt mi się podoba. Co sądzicie?

A jutro relacja z kolejnego spotkania szalonych trójmiejskich filcomaniaczek!

Komplet eco

Nie ustaję w eksperymentowaniu z eco printingiem. Bardzo mnie ciągną takie zabawy z naturalnymi barwnikami. Tym razem chciałam, by całość była dość ciemna. Kiedy wszystko siedziało w garze, miało kolor ciemnej czekolady, po wypłukaniu - dość mocno zbladło. Marzę o uzyskaniu głębokiej czerni - póki co kolejne eksperymenty przede mną.
Tym razem w farbowaniu udział wzięli: zardzewiałe żelazne przedmioty, liście eukaliptusa i - jako zaprawa - galas. Komplet składa się z bluzki, szala i ceramiczno-filcowego naszyjnika "Sahara 2". Naszyjnik z farbowanej fabrycznie czesanki, elementy ceramiczne wykonałam z porcelanowej glinki LA, pokryłam tlenkiem miedzi i przetarłam złotym szkliwem.
Tak prezentuje się na manekinie:

A tak na człowieku:

Trochę zabaw z filtrami:

Powarsztatowe reministencje

Minął ponad miesiąc od warsztatów z Dianą Nagorną. Niektóre dziewczyny bardzo szybko wykorzystały zdobytą wiedzę i ufilcowały kurteczki. Na FB oglądałam kurtki Kasi, Ani, Lilki... Kilka z nas postanowiło się spotkać i filcować grupowo :). Wszak w towarzystwie raźniej i weselej. Znów zostałam nieformalnym organizatorem całej imprezy. Na miejsce wybrałyśmy tę samą salę, w której filcowała Diana (Kasiu, wielkie dzięki za pomoc z wynajęciem sali). A potem wzięłyśmy się do pracy.
Zrobienie całej kurtki to wiele godzin filcowania, nie licząc szycia. Mimo że ciężko pracowałyśmy przez dwa dni, każdej zostało coś do dokończenia w domu - mnie jeden rękaw. Na razie jestem na etapie suszenia poszczególnych części, a potem będę je zszywać.
Kilka zdjęć z naszych zmagań.
Ela i Kasia wybrały podobną kolorystykę kurtek - szary lub czarny z połączeniu z fuksją.

Ja postawiłam na grafit w połączeniu z malinowym.

Gosia filcowała kurtkę żółto-szarą, Ania - zielono-czarną, a Hania  - zielono-fioletową.

Były też wygłupy :).

Zrobienie kurtki tak dokładnie i starannie wykończonej, jak pokazywała Diana, jest naprawdę bardzo pracochłonne. Żadna z nas chyba nie zdawała sobie z tego sprawy. Samo shibori to wiele godzin pracy.
Ale warto, bo efekt jest naprawdę spektakularny.
Wełniane fale mojego kaptura.

Przede mną jeszcze sporo pracy - i to tej dla mnie najtrudniejszej, bo związanej z krojem i szyciem, a w tym nie czuję się zbyt pewnie. No ale cóż, kto nie próbuje... itd.